اصول گرا

بهشت

Mon, 18 Aug 2008 08:01:00 GMT

بهشت، از آنِ كسانى است كه در مقابل آزمايشهاى الهى شكيبا باشند.

(بقره: 214 )

کليد باز شدن قفل هاي مشکلات

Wed, 13 Aug 2008 22:16:00 GMT

رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار رئيس جمهور الجزاير:

کليد باز شدن قفل هاي مشکلات کشورهاي اسلامي، احساس اقتدار ايمان در دل مردم و مسئولان اين کشورها و ايستادگي آنان است.

سه عنصر تأثيرگذار براقتدار ملي

Wed, 13 Aug 2008 22:14:00 GMT

رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار مسئولان وزارت امور خارجه:

سه عنصر تأثيرگذار براقتدار ملي - وحدت ملي، پايبندي به اصول، پيشرفت در علم و فناوري

دو وظيفه ضروري

Wed, 13 Aug 2008 22:01:00 GMT

در دوران غيبت، دو وظيفه براي ما ضرورت دارد: نخست اين‌که خودمان را از آلودگي‌ها پاک کنيم و لحظه به لحظه به خدا نزديک‌تر سازيم، و ديگر آن‌که دست ديگران را بگيريم و اطراف خويش را نورافشاني کنيم. در واقع بايد نقش امام را در شعاعي کوچک و محدود ايفا کنيم. باري، عالمي که در مکتب اهل بيت(ع) تربيت شده باشد مي‌تواند يک مرتبه از ولايت و امامت را چه در عرصه تکوين و چه در جنبه تشريع عهده‌دار شود منبع

تسليم شدن امريكا

Sat, 09 Aug 2008 22:51:00 GMT

تسليم شدن امريكا در برابر سياست فعال جمهوري اسلامي

آن روز كه ليبي زير فشار ايالات متحده آمريكا از فناوري هسته اي چشم پوشيد و تمام امكانات و سرمايه هسته‌اي خود را بر كشتي بار كرد و تحويل آمريكا داد، روزنه اميدي در دل بوش و متحدانش ايجاد شد كه با استراتژي فشار همه‌جانبه و تهديد و ارعاب مي‌توان جمهوري اسلامي را نيز به تسليم كشاند و البته با اين استراتژي توانسته بود دولت مدعي اصلاحات را به آستانه تسليم بكشاند! تعليق كامل و داوطلبانه هسته‌اي طي دو سال و اندي, مهر و موم سايت‌هاي هسته‌اي و حتي توقف تحقيقات هسته‌اي تا بار زدن و تحويل به آمريكا فاصله چنداني نداشت, چرا كه آمريكايي‌ها به اين همه تعليق نيز دلخوش نبودند؛‌ بلكه با تهديد‌هايي جدي مبني بر بردن پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت خواهان تعليق دائمي بودند! به همين منظور10 مرداد 84 دو روز پيش از مراسم تنفيذ حكم رياست جمهوري دكتر احمدي‌نژاد توسط مقام معظم رهبري, آخرين مهلت پذيرش خواست آمريكا براي دولت ايران مشخص شده بود. چنان‌چه همان سياست عقب نشيني و انفعال دولت اصلاحات ادامه مي‌يافت, اكنون يا در حال درجا زدن بوديم و يا مشابه آن‌چه در ليبي اتفاق افتاد در ايران نيز اتفاق افتاده بود, البته با اين توجيه كه هسته‌اي شدن با اين هزينه مقرون به صرفه نيست! اكنون ببينيم دولت نهم با كدام سياست و روش توانسته تهديدهاي اجتماعي را دفع كند و فناوري هسته‌اي را به پيش ببرد.

<**ادامه مطلب...**>
1- دولت نهم درست از همان آغاز به رغم تهديدهاي جدي دشمن با يك ترفند سياسي سايت‌هاي مختلف را يكي پس از ديگري فك پلمپ كرد و از سوي ديگر با اتخاذ سياست‌هاي فعال خارجي حقانيت ايران را در افكار عمومي جهان به اثبات رساند؛ به گونه‌اي كه اكثر سازمان‌ها و جمعيت‌هاي جهان از جمله غير متعهدها، كنفرانس اسلامي, اتحاديه عرب و... در بيانيه‌هايي جداگانه از صلح آميز بودن فناوري هسته‌اي ايران حمايت كردند و آمريكا و چند كشور اروپايي را در ادعاهاي باطل خود تنها گذاشتند. اين در حالي است كه واشنگتن هم‌چنان به تهديدهاي خود ادامه مي‌دهد.

2- مواضع گذشته آمريكا در برابر افغانستان, عراق, ليبي و... نشان مي‌دهد كه تهديدهاي اين كشور جدي است, اگر تصميم به حمله نظامي به كشوري داشته باشد در انتظار مجوز جامعه جهاني و شوراي امنيت و سازمان ملل نخواهد نشست بلكه حتي در صورت مخالفت آنان نيز به خواست خود جامه عمل مي‌پوشاند! بنابراين, چنين نبود كه تهديدهاي بوش عليه ايران توخالي و صوري باشد تا مسوولان ايران مطمئن باشند و از آن نهراسند؛ بلكه به عكس پس از اقدامات جدي نظامي آمريكا مي‌بايست بيش از پيش به هراس مي‌افتادند اكنون بايد ديد كه دولت نهم چگونه اين تهديدها را مديريت كرد و مانع به فعليت رسيدن آن‌ها شد. شايد مهم‌ترين عامل اين بود كه دولت نهم با اين پديده خطرناك, احساسي برخورد نكرد؛ بلكه كوشيد با تدبير و سياست اين خطر را بر طرف كند و با شكستن تعليق و فك پلمپ از سايت‌هاي هسته‌اي و عمليات شبانه‌روزي در سال گذشته, ايران را وارد باشگاه هسته‌اي نمايد و گذشته خود يعني دوران تعليق را نيز حدودي جبران كند. دستيابي به اورانيوم غني شده با سه و نيم درصد و تاييد رسمي سازمان انرژي اتمي مبني بر موجودي 4000 هزار سانتريفيوژ سند بزرگي بر سياست فعال دولت نهم است.

3- به نظر مي‌رسد مهم‌ترين دليل شكست سياست تهاجمي آمريكا اين است كه دولت نهم تك بعدي عمل نكرد؛ بلكه تمام همت خويش را در همه عرصه‌ها همزمان به كار گرفت از جمله در صنايع دفاعي تلاش گسترده‌اي آغاز كرد. امروزه دستيابي ايران به پيشرفته‌ترين سلاح‌ها به ويژه موشك‌هاي دور برد كه مي‌توان قلب آمريكا يعني اسرائيل را هدف قرار دهد, به‌عنوان عامل مهم بازدارنده نقشي اساسي ايفا مي‌كند. از سوي ديگر, درگيري حزب‌الله با رژيم صهيونيستي براي خلع سلاح حزب‌الله كاخ سفيد را دچار چالش جدي و بحران قطعي كرده است. پس لرزه‌هاي جنگ 33 روزه, خود را در استعفاي وزير جنگ و نخست وزير آن نشان مي‌دهد, فرار يهوديان از اسرائيل به سوي كشورهاي غربي از ترس حملات موشكي حزب‌الله و ايران, بحران ديگري براي اين رژيم به وجود آورده است. از منظر سوم حضور دكتر احمدي‌نژاد در اجلاس‌هاي مهم جهاني, گفت‌وگوهاي پي درپي مطبوعاتي و راديو تلويزيوني و مصاحبه با رسانه‌هاي خارجي او را به يك رسانه‌ مهم جهاني تبديل كرده است. رئيس جمهور ايران توانسته طي سال‌هاي گذشته، منطق محكم و قابل عرضه جمهوري اسلامي را از تريبون‌هاي مختلف به افكار عمومي جهان برساند و عرصه را بر تهديد كنندگان و كاخ نشينان تنگ نمايد.

از منظرچهارم، روي كار آمدن دولت اسلامي و متمايل به ايران در عراق و حاكميت مرجعيت شيعه، آمريكا را كه پس از فتح عراق در انديشه تجاوز به ايران بود، در باتلاق وحشتناكي زمين‌گير كرده است؛ به گونه‌اي كه براي نجات خود از اين مهلكه، دست به جانب ايران دراز كرده تا با شركت در مذاكرات سه جانبه واشنگتن، تهران و بغداد از اين بن‌بست رهايي يابد. و بالاخره كار به جايي رسيد كه سران كاخ سفيد كه جز شعار جنگ و خونريزي سر نمي‌دادند و همواره با زبان تهديد، خط و نشان مي‌كشيدند، ناگهان تغيير استراتژي داده به مذاكرات بدون هيچ‌گونه پيش شرط با جمهوري اسلامي روي آوردند.
4- در حالي كه بوش، آخرين ماه‌هاي حضور خود را در كاخ سفيد تجربه مي‌كند، انتخابات رياست جمهوري آمريكا با شعارهاي اوباما به نقطه حساسي رسيده است. جمهوري‌خواهان و دموكرات‌ها به سان دو گروه شطرنج‌باز هستند كه همه توان خود را براي پيروزي به كار گرفته‌اند. اوباما از حزب دموكرات كه با روان‌شناسي دقيق، روحيه خسته و مردم آمريكا را رصد كرد، بهترين شعار خود را مذاكره بدون قيد و شرط با ايران قرار داده و از اين جهت چندين گام از رقيب جمهوري‌خواه پيش افتاده است. در اين مجال، بوش و جمهوري خواهان با نظر سنجي‌هاي علمي مشاهده كرده‌اند از دموكرات‌ها بسيار عقب افتاده‌اند و شعار جنگ ممكن است پيش از اين آن‌ها را عقب براند، از اين رو با تغيير ناگهاني استراتژي، بدون قيد و شرط در قالب گروه 1+5 بر سر ميز مذاكره نشستند تا گوي سبقت را از دموكرات‌ها بربايند. جمهوري اسلامي نيز در اين مذاكره بر همان مواضع قبلي پافشاري كرد و منطق محكم خود را به گروه 6 از جمله آمريكا نشان داد؛ از يك سو مذاكرات را پذيرفت و دشمن را خلع سلاح كرد و از سوي ديگر هيچ امتيازي به رقيب نداد.
اكثر تحليلگران سياسي جهان، جمهوري اسلامي را پيروز اين ميدان دانستند. حتي جان بولتون -صهيونيست افراطي و نومحافظه كار آمريكايي- طي تحليلي كه در “وال استريت ژورنال” به چاپ رسيد، بوش را به سبب پذيرش چنين مذاكره‌اي سرزنش كرد و نوشت. “ايران در حال خريدن وقت اضافه براي تكميل فناوري اتمي خود است. تصور كنيد پس از اين براي دولت بوش چه رخ خواهد داد. در شش ماه آينده اين دولت لنگ‌لنگان به حركت خود ادامه خواهد داد و سياست وقت كشي را تعقيب خوهد كرد. به اين شش ماه بيافزاييد و شش ماه نخست رئيس جمهور آينده را كه به منظور تعيين تيم امنيتي و سياسي خود صرف خواهد كرد و دهمه اين‌ها به ما مي‌گويد كه ايران يك سال ديگر نيز زمان به دست خواهد آورد”
وي سپس ادعا مي‌كند: به جرات مي‌توان گفت كه ما در بازي ارائه مشوق‌هاي مالي، اقتصادي به ايران بازنده بوده‌ايم؛ زيرا در حالي كه ما مشغول ارائه اين مشوق‌ها به ايرانيان بوديم، آن‌ها در حال انجام تلاش‌هاي علمي و پژوهشي خود بوده‌اند. تحريم‌هاي كنوني نيز شايد پنج سال پيش مي‌توانست بر ايران اثر بگذارد اما هم‌اينك بي‌ترديد تاثيري بر فعاليت هسته‌اي ايران نخواهد گذاشت. منبع

پي‌نوشت
1. كيهان، 5/5/87

مشروعيت حكومت به چه معناست؟

Thu, 07 Aug 2008 23:12:00 GMT

1ـ مشروعيت حكومت به چه معناست؟

بهتر است ابتدا توضيحى درباره مفاهيم اصلى سؤال داده شود، سپس به پاسخ بپردازيم.

حكومت

گر چه تعريفهاى مختلفى از اين واژه در كتب علوم سياسى ارائه شده است، امّا، مىتوان حكومت را به طور ساده اين گونه تعريف كرد: حكومت ارگانى رسمى است كه بر رفتارهاى اجتماعى افراد جامعه نظارت داشته، و سعى مىكند به رفتارهاى اجتماعى مردم جهت ببخشد. اگر مردم از طريق مسالمت آميز، جهت دهى را پذيرا شدند، مطلوب حاصل است وگرنه حكومت با توسّل به قوه قهريه اهدافش را دنبال مىكند; يعنى اگر كسانى از مقررات وضع شده كه براى رسيدن به هدف مورد نظر حكومت لازم است، تخلف كنند با كمك دستگاههاى انتظامى مجبور به پذيرفتن مقررات مىشوند. كه اين تعريف شامل حكومتهاى مشروع و نامشروع مىشود.

ضرورت حكومت

در نظريات مختلفى كه درباره حكومت گفته شده است به ضرورت وجود حكومت در جامعه اعتراف شده است. تنها مكتب «آنارشيسم» منكر ضرورت وجود حكومت است. آنارشيستها معتقدند بشر مىتواند با اصول اخلاقى، زندگى اجتماعى خويش را اداره كند و نيازى به حكومت نيست. آنها معتقدند بايد آن چنان حركت كرد كه به اين نتيجه رسيد; يعنى بايد مردم چنان تعليم و تربيتى دارا باشند كه بدون نياز به حكومت، جامعه را اداره كنند.

مكاتب ديگر، اين نظريه را منافى با واقعيات و به تعبيرى آن را غير واقع بينانه مىدانند در طول قرنها بلكه هزاران سال تجربه نشان داده است در هر جامعه اى افرادى هستند كه به قوانين اخلاقى ملتزم نيستند و اگر قدرتى آنان را مهار نكند، زندگى اجتماعى را به هرج و مرج مىكشانند.

مفهوم مشروعيت

مشروعيتى كه در فلسفه سياست مطرح مىشود مفهومى اصطلاحى دارد كه نبايد آن را با معناى لغوى اين واژه و واژه هاى هم خانواده اش اشتباه گرفت; به عبارت ديگر نبايد «مشروعيت» را با «مشروع»، «متشرعه» و «متشرعين» كه از «شرع» به معناى دين گرفته شده همسان گرفت. بنابراين، معناى اين واژه در مباحث سياسى تقريباً مرادف قانونى بودن است.

هنگامى كه پذيرفتيم حكومت ضرورت دارد و اساسش به اين است كه دستورى از مقامى صادر شود و ديگران به آن عمل كنند، قوام حكومت به وجود شخص يا گروهى است كه «حاكم»اند و همين طور به انسانهايى كه مىبايست دستورات شخص يا گروه حاكم را بپذيرند و بدان عمل كنند.

آيا مردم از هر دستورى بايد اطاعت كنند؟ آيا هر شخص يا گروهى حق دارد و مىتواند كه دستور دهد؟

در طول تاريخ كسانى بوده اند كه با زور بر مردم تسلط يافته و بر آنان حكم فرمايى كرده اند، ولى شايستگى فرمانروايى را نداشته اند. در مقابل، گاهى فرد يا افراد شايسته اى بوده اند كه مردم مىبايست از آنان اطاعت كنند.

با توجه به نكته فوق مىتوان گفت منظور از «مشروعيت» اين است كه كسى حق حاكميت و در دست گرفتن قدرت و حكومت را داشته باشد، و مردم وظيفه خواهند داشت از آن حاكم اطاعت كنند.

تلازم ميان حق و تكليف

با توجه به معنايى كه از مشروعيت ارائه شد، ميان «حق حاكميّت» و «تكليف مردم در اطاعت» تلازم و به اصطلاح منطقى، تضايف برقرار است. يعنى وقتى كسى «حق» داشت، ديگران «تكليف» دارند آن حق را رعايت كنند. براى تقريب به ذهن به اين مثال توجه كنيد: وقتى مىگوييم: پدر حق دارد به فرزندش دستور بدهد، يعنى چه؟ يعنى فرزند بايد اطاعت كند.اين «حق» و آن «تكليف به اطاعت» از هم جدا شدنى نيستند. تقدم و تأخرى ميان اين دو نيست. اگر هم تقدم و تأخرى در نظر بگيريم ثمره عملى ندارد. به هر حال وقتى مىگوئيم حاكم «حق» دارد فرمان بدهد، يعنى مردم بايد به دستورش عمل كنند. و مكلّف اند از وى اطاعت كنند. پس مىتوان گفت: «مشروعيت» يعنى «حقانيت».

بايد توجه داشت در اينجا فقط قصد روشن ساختن مفهوم «مشروعيت» را داريم، نه چيز ديگر، يعنى گاه در تعريف، فقط مفهوم را توضيح مىدهند و گاه در تعريف توجّه به مصاديق خارجى مفهوم، چگونگى تحقق آن مصاديق، مؤلفه هاى پيدايش آن مصاديق و امثال آن دارند. اگر بخواهيم به معناى اخير توجه كنيم، بايد وارد مسائل ديگرى مانند معيار مشروعيت، نظرات مختلف درباره آن و ديگر مباحث بشويم; ولى اكنون ما فقط در صدد بيان مفهوم هستيم.

توضيحى درباره حق

گفتيم كه مشروعيت حكومت يعنى حق حكومت بر مردم. در ميان مردم اين باور وجود دارد كه در هر جامعه اى كسانى حق دارند بر مردم حكومت كنند و كسان ديگرى چنين حقّى را ندارند. پس اگر گفته شود فلان حكومت مشروع است، يعنى حق است، بدين معنانيست كه دستورهاى آن حكومت، حق و مطابق با واقعيت است.

حقّى كه در اينجا گفته مىشود، مفهومى اعتبارى است كه در روابط اجتماعى مطرح مىگردد. اكنون ما درباره معيار حقّ داشتن، چگونگى دريافت حق، منبع اعطا كننده حق و ... سخن نمىگوييم و فقط بحث مفهومى مورد نظر ماست.

هر كس از مشروعيت يك حكومت سخن به ميان مىآورد، تصورش اين است كه كسانى حقّ حكومت كردن دارند و كسانى ديگر چنين حقّى ندارند. مثلاً خردسالان، ديوانه ها، افراد عقب مانده ذهنى، افراد جاهل و بىسواد و امثال آنها حقّ ندارند كه بر ديگران حكم كنند و فرمان برانند.

حق حاكميت چرا و لزوم اطاعت به چه دليل؟

گفته شد «حق حاكميت» و «تكليف به اطاعت» با هم ملازمند. پس تفاوتى نيست اگر بپرسيم: چرا حاكم حق دارد دستور دهد، يا اينكه سؤال كنيم: چرا بايد مردم از حاكم پيروى كنند و دستورهاى او را اجرا نمايند.

اگر پذيرفتيم كه اولاً: در هر جامعه اى بايد حكومتى وجود داشته باشد، و ثانياً: حكومت، به معناى تدبير امور اجتماعى يك جامعه است; بايد بپذيريم كسانى حق دستور دادن و حكم كردن دارند، و در مقابل، مردم مكلف اند دستورهاى حاكم يا هيأت حاكمه را اطاعت كنند. اگر دستورى در كار نباشد، ديگر حكومتى وجود نخواهد داشت. اگر دستور و اوامرى باشد، ولى كسى اطاعت نكند، حكومت بيهوده خواهد بود و اعتبار حاكم و محكوم بىفايده است.

دلايل عقلى كه رابطه حاكم و محكوم يا رئيس و مرؤوس و يا امام و امت را به وجود مىآورد، مثل اين كه بدون داشتن چنين رابطه اى مصالح جامعه تأمين نمىشود، همان دليلها ثابت مىكند حاكم حق حكم كردن دارد و مردم بايد از او اطاعت كنند.
تاكيد مىكنيم اصل لزوم حكومت و حق حاكم در دستور دادن و وظيفه مردم در اطاعت، امرى جدا از اين است كه به چه دليلى حاكم حق حكومت دارد و چرا مردم وظيفه اطاعت كردن دارند. اكنون بحث در مسأله نخست است، نه مسأله اخير.

در جاى ديگر به اين مبحث خواهيم پرداخت كه آيا مشروعيت از سوى خواست مردم و مقبوليت عامه است، يا از جاى ديگر نشأت مىگيرد، و در نهايت نظر اسلام درباره مشروعيت را بررسى خواهيم كرد. منبع

* * * * *

در سالروز بعثت نبي مکرم اسلام (ص)

Thu, 31 Jul 2008 08:02:00 GMT

? عکس ? نسخه چاپي

ديدار مسؤولين نظام در سالروز بعثت نبي مکرم اسلام (ص)

حضرت آيت الله خامنه اي رهبر معظم انقلاب اسلامي صبح امروز در ديدار مسئولان نظام، قشرهاي مختلف مردم و سفيران کشورهاي اسلامي، «استقامت در همه شرايط» را، درس بزرگ بعثت پيامبر اعظم (ص) خواندند و تأکيد کردند:‌ ملت بزرگ ايران، با تکيه بر اين درس سرنوشت ساز و «با حضور مستحکم در ميدانها و عرصه هاي مقابله، و يا تعامل و گفتگو»، به راه روشن خود ادامه مي دهد.

ايشان با تبريک عيد بزرگ و همگاني مبعث به ملت عزيز ايران، امت بزرگ اسلامي و همه حق طلبان و آزاديخواهان، درس آموزي امت اسلامي از حادثه بعثت را به عنوان «خاطره پرشکوه تاريخ بشر» ضروري خواندند و افزودند: پيامبر عظيم الشأن اسلام در فضاي متحجر و سنگستانِ جاهليت، جامعه اي تهي از علم، عدل و اخلاق را به جامعه و حکومتي نمونه و مبتني بر توحيد، علم، عدل، عقل و اخلاق تبديل کرد. ادامه مطلب